cierpienie - suffering

    Witam

teraz będzie krótko, bo jestem zmęczony całym tym dniem...
Jak wiecie z rannego postu, miałem dziś wysoki cukier, teraz też nie jest najlepiej..

Dziś moja glikemia, utrzymuje się na granicy 415-210 mg/dl..
to spada to rośnie, nie wiem może jestem przemęczony i stąd wahania cukru we krwi.
Pewnie tak jest, bo czasami czuję się wyczerpanym.

Wziąłem w ciągu dzisiejszego dnia dużo ilości insulin.

Jednak cukier utrzymuje się, od rano po hipoglikemii, na poziomie wyższym i stąd źle czuję się.
Jestem trochę senny, zmęczony, rozkojarzony, ale ważne by to zatrzymać, bowiem cukier każdorazowo powyżej 200 mg/dl, zabija komórkę, i każdy dzień, z wysokim cukrem może doprowadzić do szeregu dużych w przyszłości powikłań.

O godzinie 16.00 miałem cukru 278 mg/dl, o 17.00 miałem 357mg/dl  a o 19 był już 415..
zaraz zmierzę jeszcze przed 20tą, zobaczymy jaki będzie po 20 jednostkach insuliny.

  Wierzę jednak, że jutro będę miał lepszy dzień i cukier będzie w normie, hiperglikemia, jest zła zabija jak zaznaczyłem komórki w organizmie w dodatku prowadzi do kwasicy ketonowej...

Modlę się, by do tego nie doszło...

A nasz znajomy dostał dziś dobrą rzecz od ZUS, przyznano mu dodatek 500 plus dla niepełnosprawnych i teraz będzie miał większe środki na życie.
Bardzo dziękuję Bogu za to dobro.

Zmierzę cukier, mam 268 mg/dl 

Już lepiej spada dziękuję za wszystko..

ŻYCZĘ DOBREJ NOCY I SPOKOJNYCH SNÓW 
DO JUTRA, JAK BĘDZIE NAM DANE ŻYĆ DO NASTĘPNEGO DNIA, TO TYLKO W WOLI NASZEGO DOBREGO BOGA..

DOBRANOC...

Norbert 

NASZA MAMA MARYJA 

Morning fight - Poranna walka!

   Dziś mamy dużo spraw do ogarnięcia.
Zanim opiszę co dziś musimy zrobić to napiszę, jak dziś kształtowało się moje zdrowie.
  
  Jak zwykle wstałem rano i musiałem wstrzyknąć sobie insulinę.
Zawsze o tej 3 rano, nie którzy cukrzycy, muszą mierzyć poziom cukru bo wtedy zwłaszcza następują niedocukrzenia czyli hipoglikemia, i to jest bardzo groźne dla życia.
W sumie niski cukier czyli poniżej u mnie 80 mg/dl a czasami zdarza się, że mam objawy niedocukrzenia od 100 mg/dl i poniżej, ale zwłaszcza taką granicę niedocukrzenia - hipoglikemii  ustala się w przedziale 80-50 mg/dl, wtedy zaczynają się bardzo nieprzyjemne objawy, strach, lęk, niepokój, drżenia wilczy apetyt, drgawki, jak tego nie zatrzyma się to, utrata świadomości, padaczka, i śmierć.
Gdy ktoś jest nieprzytomny trzeba podać taki specjalny pomarańczowy lek Glukagon.
Ja kilka razy w życiu miałem silne hipoglikemie i trzeba było podać Glukagon.

    Dziś rano miałem podobną sytuację, dlatego to wyżej opisałem, obudził ,mnie lęk, strach, wilczy apetyt, drgawki..
cukier miałem na wysokości 56 mg/dl, bardzo niski dobrze że obudziłem się o tej 2.44, i zdążyłem zadziałać szybko zjadłem dużo jedzenia, także wypiłem odpowiednie galaretki dla cukrzyków, takie małe 1WW, można je kupić w Aptece.
Szybko to spowodowało że cukier po 2 godzinach miałem już 278 mg/dl znów, źle.

  U mnie zawsze po niskim cukrze mam takie tzw., "odbicie" na wysoki cukier, byłem śpiący źle czułem się, nie chciałem już kłaść się ponieważ nie wiedziałem, jak dalej zareaguje mój organizm.
Wstrzyknąłem sobie szybko działającą insulinę Humalog, która działanie ma po pół godziny, od wstrzyknięcia w organizm.

  Po pół godziny cukier trochę spadł i był na wysokości 210 mg/dl, jeszcze za wysoki. 

Organizm każdej osoby, jest inny, mój reaguje tak że po hipoglikemii, mam hiperglikemię czyli za wysoki cukier.

   Musiałem znów, dobić część insuliny, by cukier wrócił do wartości zdrowego człowieka, bowiem istotą leczenia diabetyka, jest taka, by utrzymać w ryzach poziom cukru, do wartości zdrowych osób, ponieważ niski czy wysoki cukier zabija, jedynie dieta restrykcyjna i odpowiednie insuliny, czy tabletki dają możliwość szybkiego reagowania.

   Ja mam cukrzycę dziecięcą typ 1, jest jeszcze cukrzyca typu 2, dla tych po 40 roku życia i takie osoby zazwyczaj biorą leki, jedynie jak działanie leków, jest niewystarczające to wtedy trzeba przejść na insulinę, ale o tym decyduje lekarz - diabetolog, u którego dana osoba leczy się.

   Ja nie mam możliwości przejścia na tabletki, jako osoba młoda od razu wchodzi się na insulinę i to leczenie trwa całe życie, póki nie znajdą odpowiedniego leku, który będzie normalizował cukier.

Są w tym kierunku odpowiednie badania, ale jeszcze nie zastosowano to na osobach, więc wiarygodność tych badań jest nie wystarczająca do leczenia chorego.
Także na początku, takie innowacyjne leczenie zachowawcze będzie drogo kosztować, tak jak pompa insulinowa.
Ja nie jestem w kolejce po nią, bo to spełniać, jako dorosły pacjent, trzeba spełnić odpowiednie normy, bardzo wysoki cukier powyżej 450 mg/dl utrzymujący się miesiącami i niszczący komórki w ciele chorego, także wysoka glikemia, oraz badanie tzw. hemoglobina glikolizowana, która jest taką  średnią z około ostatnich 3 miesięcy, życia  danej osoby, i mieszcząca się w tym najwyższym przedziale.

   U mnie jest tak, skoki cukru są sporadyczne, poziom glikemii glikolizowanej jest na średnim poziomie, więc nie kwalifikuję się na pompę insulinową, a koszt jej jest duży, jedynie dzieci otrzymywują ją za darmo, w ramach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.

   Wszędzie trzeba spełniać kryterium, jedynie jak zaznaczyłem, wysoki cukier i powikłania stad zwiazane są wytycznymi do otrzymania pompy insulinowej.

   I tak po rannym perypetiach, które kończyły się, tym że od 2.44 nie spałem, tylko mierzyłem poziomy cukrów, które były różne, od 210, do 169 mg/dl.
Nadal cukier jest za wysoki, brałem niedawno drugą porcję insuliny i musiałem wziąć ponad 18 jednostek, bo cukier o godzinie 7.30 wzrósł znowu do wartości 249 mg/dl i był znów trudny do ogarnięcia.
   Zaraz podczas tego pisania sprawdzę, jaki jest obecnie...

    Ciśnienie krwi, było na poziomie 145/98 też za wysokie.

W sumie to też niewiadome jest to, skąd bierze się czasami niski cukier czy wysoki.

Mierzę poziom cukru i jest taki 228 mg/dl wysoki, do ch....y.

Wezmę jeszcze 4 jednostki Humalogu, bo dziś musimy jechać z kolega, który staje na Komisję lekarską ZUS, celem otrzymania 500 plus dla niepełnosprawnych.
On zachorował, na nowotwór złośliwy, rak migdałka i jest po chemii, radioterapii i nie jest wstanie sam jechać, tylko trzeba go zawieźć do ZUS - u, bo jest osłabiony i mógłby przez te 50 kilometrów zasłabnąć i zgodziliśmy się go zawieźć, by nie musiał korzystać z komunikacji busem, czy po mieście.
Dobrze że wstaje na komisję, bo to co ma, te dochody, taki zasiłek z GOPSu to jest inaczej tzw. umieranie 600 złotych, i to mu nie starcza na leczenie, leki, dietę, opłaty, przecież trzeba żyć i za wszystko trzeba płacić, a co można opłacić mając 600złotych to jest wstyd Państwa, że takie pieniądze daje, jak ktoś potrzebuje mocnej ochrony, tym bardziej że rokowania, przez nowotwór są złe, zostało mu kilka miesięcy życia.
Jest jednym słowem źle, nowotwór był już w 4 stadium, czyli najgorszym.
   W szpitalu spędził ostatnio 2 miesiące swego życia.
Jest to krucieństwo, rak złośliwy.
I tym kończę o nim rozważania za godzinę jedziemy.

Zmierzę jeszcze raz cukier i kończę post.
Mam go w wysokości 189 mg/dl jeszcze trochę za wysoki.

JEDNAK BĘDĘ WALCZYŁ BY POWRÓCIŁ DO STANU PIERWOTNEGO CZYLI OD 110-145 MG/DL.
MIŁEGO DNIA WSZYSTKIM ŻYCZĘ, U NAS WYSZŁO SŁOŃCE I JEST W MIARĘ ŁADNA POGODA.

Norbert

Piękno Bożej Miłości......The beauty of God's love ......

      Siadłem teraz do komputera, i poprawiałem ostatnie zdania w książce.
Także poprawiłem słowa, które miały być, a usunąłem zbędne które nie były potrzebne.
Korekta książki, dobiega końca.
Teraz wybieram zdjęcia do książki, i one też będę jeszcze przesiewane aż niektóre z nich znajdą się w książce.
Może będą chętni na zakup książki, ale to wszystko zależy od Was Drodzy.
Ja tylko stwarzam książkę bez pomocy np. redaktora.
Sam pisałem najpierw 600 stron książki, a później razem z Pania korektorką, poprawiliśmy książkę, prawie do takiego wyglądu jak jest obecnie.
Dziękuję tym, którzy mnie wspierali w ciągu ostatnich 3lat i dopingowali mi, bym napisał historię swojego zagmatwanego życia i Cuda Bożej Miłości, które dotykały mnie tam gdzie wcześniej mieszkałem i teraz obecnie u Andrzeja.
Cuda jedne były wielkie, drugie troszkę mniejsze, jednak wszystkie zostawiły piękny ślad w moim sercu.
Moje Serce, tonęło w przepaści Miłosierdzia Bożego, bo każdy z tych Cudów, to dzieło Jezusa Miłosiernego i Jego i Naszej Mateńki Maryi.
Ja zwracam się z czułością, do Jezusa i Maryi, bo bardzo ICH KOCHAM!
Piękne cuda Jezusa i Maryi, są przedsmakiem, piękna jakie będę mógł oglądać w Niebie, jak Jezus powie..

".. Pójdź Synu mój do Mojego Królestwa, które teraz jest Twoim"

Chciałbym bardzo usłyszeć takie Słowa, i chciałbym byście i WY DRODZY USŁYSZELI TAKIE PIĘKNE SŁOWA Z UST JEZUSA.
Pragnę byście, jak wczoraj zaznaczałem słuchali głosu wewnętrznego, mówiącego o Tajemnicy KRZYŻA w naszym życiu, i przyjęcia Jego oraz pójście w ślady Miłości i Piękna, jaki daje ten symbol Naszej wiary w Boga.
Pragnę byśmy Kochali Boga, Jezusa, Ducha Świętego i Maryję, wraz ze świętymi.
Piękno bycia częścią wiary w Boga, to cudowna Tajemnica naszego jestestwa.
Chciałbym Wam życzyć Błogosławionej Nocy i Pięknej Miłości od Jezusa i Maryi, spijcie spokojnie 

 

Prośba o pomoc ... A request for help

PROŚBA O POMOC W LECZENIU

     Witam serdecznie, teraz o jeszcze jednej prośbie.

Jest okres rozliczanie się i sporządzania PITów, dlatego

proszę o pomoc w miarę możliwości przekazywania 1% podatku i darowizny na moje leczenie. 

Mój KRS to 0000270809 cel szczegółowy Mendyk,1155, 

także jest możliwość przekazania darowizny to konto 62 1600 1286 0003 0031 8642 6001 TYTUŁ WPŁATY Mendyk, 1155, Odbiorca Fundacja Avalon.

Proszę o pomoc, o przekazywanie tej prośby innym osobom i przekazywania 1% lub darowizny na moje leczenie. 

Jest to dla mnie, bardzo ważne, bo to mi ratuje życie, każdy procent podatku, jest ważny w moim leczeniu także, każda darowizna... 

dziękuję wszystkim za pomoc niżej daje link do mojej Fundacji i tam można odnaleźć wszystkie formy pomocy dla mojej osoby. 

Dziękuję serdecznie za pomoc i przekazywanie wszystkim o to by przekazać 1% lub darowiznę mojej osobie. 

Dziękuję

Norbert Mendyk

ps. można wydrukować ulotkę ze strony mojej Fundacji lub skorzystać z tych danych które w/w dziękuję serdecznie

link https://www.fundacjaavalon.pl/nasi_beneficjenci/norbert_mendyk_1155.html

ULOTKA

Choroba i cierpienie....Sickness and suffering ....

NAJPIERW
    
MOJE ŻYCIE 

Dziś wtorek, czas nieubłaganie idzie do przodu, jest 11 luty Dzień Chorego ustanowionym przez papieża św. Jana Pawła II.
To jest tylko wzmianka, bo nie mieliśmy możliwości pojechać na Msze bo u nas, deszcz ze śniegiem, zimno, wiatr silny i rano oblodzone wszystko a Msza Święta była o godzinie 9tej.
I nie miałem sił, po tym wysokim cukrze z wczorajszego dnia, by jeszcze wcześniej wstać i szykować się do Kościoła na Msze Św.
Przykro jest mi, gdy opuszczam Mszę Świętą, ale pogoda spowodowała że droga około 2 kilometrów była zbyt ryzykowna, na przejechanie jej i nie wylądowaniu w rowie.
Czasami są dni, przez które nie jesteśmy wstanie być na najważniejszym punkcie dnia czyli na Mszy Świętej.
Dziś dostałem piękny e mail od Pani Ewy, co sobie bardzo cenię.
Jest ona wspaniałą osobą, dobrą i miłą.
Zrobię tak jak mnie prosiła w e mailu, i książkę dostanie wyznaczonym dla niej terminie.

   Dziś, jak zwykle dwukrotnie wstawałem o godzinie 3 rano, by zmierzyć cukier, był on na poziomie 110 mg/dl też trochę za niski, ale w miarę dobry niż taki poniżej 100 mg/dl, zjadłem kanapki, znalazłem miejsce gdzie jeszcze nie ma zrostów i wbiłem igłę i wstrzyknąłem insulinę. Jednak i tak trochę bolało. Szybko rozmasowałem miejsce ukłucia i taki trochę rozluźniony po mijającym bólu, położyłem się powtórnie do łóżka.
Usnąłem szybko i ciepło mi było pod pościelą.
   

    Drugi raz wstałem, już po godzinie 8.00 rano, i też znów zmierzyłem cukier był na poziomie 147 mg/dl dobry, i wstrzyknąłem kolejną dawkę 12 jednostek insuliny. Także wybrałem to miejsce gdzie nie ma zrostów, tym razem nie bardzo bolało, jednak znów ból fantomowy odezwał się, bolała amputowana kończyna, że kroku nie mogłem zrobić, ból przeszywa mnie wtedy co kilka sekund i jest straszny, nie do wytrzymania. Gdy już nie mogę wytrzymać krzyczę, bo boli tak mocno że organizm w taki sposób próbuje sobie z nim poradzić, jednak dopiero środki farmakologiczne oszukają go.
Ciśnienie krwi miałem niskie 120/70. 

Jeszcze rano rozpaliłem w centralnym, bo my musimy palić w piecu by było ciepło w domu, to kolejne zmagania.

   Rano też zażywam, wiele leków od nadciśnienia tętniczego i od innych moich chorób.
Wszystko to, jest ciężkie to kłucie się, ten ból także, i te leki.
To wszystko jest moim życiem, to zmaganie się z chorobami.
Ja zaznaczam, że nie jestem wstanie opisywać odczuć innych osób, i tylko mogę opierać się na zasadzie swoich przeżyć.
 Dlatego zostawiam, na pytaniu...

Jak radzisz sobie Bracie i Siostro, z swoimi chorobami, bym mógł odnieść odpowiednie wnioski, do kolejnych swoich postów?

Jak ktoś zechce niech napisze czy jako komentarz, czy na email mendykn1@gmail.com

Dziękuję i życzę dobra Bożego w ten dzień 
DZIEŃ CHORYCH

Krzyż Chrystusa i mojego życia The cross of Christ and my life

   Siedzę i myślę, nad sensem tego życia i nad jego sprawami, problemami, które nie tylko mnie dotykają, ale także inne osoby.
To jest życie z Krzyżem, bez niego nie jesteśmy wstanie żyć.
Można niwelować różne skutki, które niesie dar życia, jednak przed Krzyżem nie uciekniemy.
On jest częścią naszego jestestwa, jest po to byśmy wiedzieli jak żyć i dlaczego dotykają nas sprawy czasami, niezrozumiałe.
Jedni błądzą bez braku, wskazania im Drogi życia, inni szemrają że mają źle, i nie godza się skutkami Krzyża.
Jednak trzeba sobie jasno odpowiedzieć co jest moim celem, jaką wartość życiową wybieram.
Czy jestem za życiem, dosłownie naszpikowanym pieniędzmi, złotem, pięknem?
Czy jestem za życiem, które jest pełnym bólu, przed dotyk Krzyża?
Musimy stanąć za jakąś prawdą swojego życia, czy też prawdy o przyjemności i uciechach tego świata?,
oraz za tym... czy dobry jest KRZYŻ JEZUSA?
Ja jestem za tym ostatnim, KRZYŻ JEZUSA JEST DOBRY I PIĘKNY, 
a Ty Bracie Siostro, za czym stoisz?
Jedno jest pewne, bez przyjęcia w swoim żywocie, łaski cierpienia i Krzyża, nie zostaniemy Zbawieni.
To jest prawda dla każdego, wierzącego i niewierzącego.
Wierzący będzie sądzony z wiary i przynależności do Jezusowego Krzyża.
A nie wierzący do Jego wnętrza, sumienia które mu mówiło, czy to, co robi, jest dobre, czy złe.
Każdy ma w swoim życiu, jakiś cel, prawdę do której trzeba dążyć.
Trzeba chcieć, być kochanym, być dobrym chrześcijaninem, dobrym człowiekiem, i to dotyczy tak i wierzących i niewierzących wszyscy musimy, żyć tak jak dyktuje nam to sumienie. 
"Niezbadane są Drogi Boże"
dlatego nieśmy Swój Krzyż, przynalezności do Jezusa lub go odrzucajmy, to jedyne sensowne rozwiązanie tych pytań i rozważań.
Pamiętajmy zawsze kochajmy Druga osobę, bliźniego, niezależnie czy popełnia błędy czy nie.
Nikt nie jest nieskalany, nawet święci mieli problem w prowadzeniu dobrego chrześcijańskiego życia.
Wiem, że to co piszę jest trudne, ale wykonalne tylko trzeba chcieć i tak się prowadzić, by po końcu wędrówki na tym " łez padole ", ujrzeć przyobiecaną nagrodę - NIEBO!
Zawsze ilekroć dojrzysz w sobie iskrę wdzięczności do drugiej osoby, to wtedy na pewno nagroda przyobiecana tym, którzy kochają bliźniego Swego, jak siebie samego, otrzymają wieniec Chwały.
Chwałą tą, za życia będzie pokora, dobroć, wdzięczność, Miłość, empatia, umiarkowanie, pobożność, kult do świętych, dobroć, łaskawość, cierpliwość.. tych cnot można wymieniać i wymieniać.
Są one dobrem, od Trzeciej Osoby Boskiej - Ducha Świętego i szczególnie módlmy się do Niego, kiedy jest nam trudno i gdy Krzyż, jest za ciężki, a pomoc otrzymasz natychmiast.
Ja noszę cierpienia Krzyża choroby, wiem że inni mają gorzej, tylko ja nie jestem tą inna osobą, i nie znam jej cierpień, mogę jedynie bazować nad tym, co ja czuję, wtedy i wtedy.
Mogę skupić się na odczuciach fizycznych, psychicznych i duchowych.
Jestem otwarty na łaskę uzdrowienia, ale czasami zdaję sobie sprawę, że nigdy nie odrośnie mi noga, że ból cierpienia będzie nieodłączną częścią mojego życia.
Ja dziękuję za KRZYŻ, bo to dla mnie wskazówka,  ze wszystko idzie w odpowiednim kierunku.
Teraz jak mierzyłem cukier, aż przestraszyłem się miałem taki wysoki, jak ostatnio nigdy tak nie było.
Cukier był taki 456 mg/dl, przecież nic słodkiego nie jadłem, nie piłem, a jednak czasami nasz organizm, jest tak skonstruowany że dzieją się takie rzeczy, że cukier ni stad, ni zowąd jest wysoki.
Wziąłem wyższą dawkę insuliny 21 jednostek, by on spadł, po 2 godzinach było lepiej był już 146 mg/dl, ale wtedy gdy był wysoki cukier byłem senny i rozkojarzony..
teraz wiem co było przyczyną.
To kłucie się codzienne, te rygorystyczne diety, to wszystko, np. codzienny ból fantomowy, jest nieodłączną częścią mojego jestestwa i ten KRZYŻ przyjmuje, bo on jest dany w takim znaczeniu, że jestem dla Boga, Jego kochającym dzieckiem, i Bóg mnie kocha takiego jakim jestem, a że czasami upadnę, zbłądzę to ludzka rzecz.
Nie wstydźmy się przyznawać do słabości, nieumiejętności dźwigania Krzyża, bo czasami wydaje się nam, że On przerósł mnie czy Ciebie.
Ja często, to pytanie zadaję sobie.. 
wtedy gdy strasznie boli, gdy ze straszliwym bólem wstaję rano, to jest straszne.. te noże wbijające się w moje ciało, ten dyskomfort, ten ból straszliwy jakby ktoś mi nogę ciął żywcem i łał kwas żrący.. podobny do tego, jest ten ból..
A także dziesiątki razy kłucie się w palce, że są straszliwe zrosty i boli przy nakłuwaniu, także w ciało szukanie miejsc, gdzie nie ma zrostów, gdzie bezboleśnie można wbić igłę, to jest straszne gdy ból jest przy każdym przyjmowaniu dawki insuliny...
To jest mój ból, ale innych osób bólów nie czuję, nie jestem mistykiem, nie mam nadprzyrodzonych zdolności by ich czuć.. 
mi zostaje moja choroba i mój ból i może teraz ktoś zrozumie, jak ja czuję się codziennie i przyjmie to do swojej wiadomości.
Rozumiem innych za to co cierpią, ale czego nie przeżywają nie wiem.. 
jednego jestem pewien.

ŁĄCZY NAS KRZYŻ CIERPIENIA I NIE MOŻEMY GO ODRZUCAĆ, ŻE BÓL JEST NIE DO ZNIESIENIA - JEZUS CIERPIAŁ BARDZIEJ STRASZLIWIE NIŻ NP. MOJE KŁUCIE CZY ZROSTY CZY INNY BÓL FIZYCZNY CZY PSYCHICZNY.
KOCHAJMY JEZUSA BO ON TO WSZYSTKO WZIĄŁ NA SWE RAMIONA I SZEDŁ DROGĄ GOLGOTY, BY UMRZEĆ NA DRZEWIE ZBAWIENIA...
TO JEST NASZA DROGA ZA JEZUSEM.. CIERPIĄC I DŹWIGAJĄC SWÓJ KRZYŻ NIE TYLKO BÓLU, ALE TEŻ NIEZROZUMIENIA, PROBLEMÓW W PRACY W DOMU, I INNE BÓLE KTÓRE ZNOSIMY...
BÓL TO NASZE CZŁOWIECZEŃSTWO, DOPIERO MOMENT ŚMIERCI TO ZMIENI..
TYLKO JAKĄ DROGĘ OBIERZEMY?
Z TYM PYTANIEM ZOSTAWIAM WAS NA ROZMYŚLANIU NOCNYM...

Piękno cudu...The beauty of a miracle ...

Witam wszystkich!!

Teraz wspomnienie wydarzenia które miało miejsce w dniu 10 lutego 2019 roku, czyli dokładnie rok temu, o godzinie 21.00

O to HISTORIA

u mnie jest troszkę ciężko, ale muszę jakoś żyć...

słuchałem wcześniej muzyki i polecam pieśń piękną " nic nie musisz "

link do niej

https://www.youtube.com/watch?v=Ob9ZnzfRSDI

też wczoraj 9 lutego mieliśmy coś przepięknego naszym życiu ja i Andrzej.

włączyliśmy pieśń Nasze plany i nadzieje pieśń o Miłosierdziu Bożym...

i coś mnie tknęło, by przynieść Obraz Jezusa Miłosiernego z trzeciego pokoju i leciała ta pieśń o Miłosierdziu Bożym a Obraz był postawiony na parapecie na oknie była godzina około 21wsza wieczorem, i nagle obok kwiaty narcyze które są duże zaczęły zbliżać swoje pąki, kwiaty, łodygi do Jezusa po około pół godziny całe narcyze były nachylone do Jezusa Miłosiernego, byliśmy zdumieni i zadziwieni, bowiem pierwszy raz byłem świadkiem, zdarzenia kiedy rośliny, oddają hołd Jezusowi, i wielbią Boga cały Jego Majestat, robią to nawet zwykłe roślinki i one chciały pokazać nam, że MY WIELBIMY JEZUSA BO ON NAS KOCHA I ŻYJEMY DLA NIEGO, CHOCIAŻ PÓŹNIEJ USCHNIEMY I ZOSTANIEMY WYRZUCONE

Ostatnie zdjęcie pokazuje następny dzień niedzielę i Kwiaty nie są nachylone do Obrazu...

Sam odpowiedz sobie na pytanie odnośnie, tego zdarzenia bo Jezus Miłosierny, pragnie byś oddał mu się cały i wielbił Jego, przez oddawanie mu Czci i Miłości.

Okazujmy sobie Miłość, czyny Miłosierne i odmawiajcie codziennie Koronkę do Miłosierdzia Bożego.

Wczoraj 9 lutego, bardzo czułem to, że mam codziennie nie tylko raz tą modlitwą oddawać wszystkie swoje sprawy, nie tylko dobre ale i te smutne i tragiczne, zawsze Odmawiajmy Koronkę, a uratujemy ten zniszczony świat, a zwłaszcza naszą Ojczyznę Polskę.

JA Jestem dumny, że urodziłem się, w tym pięknym Kraju Polsce, który jest poświęcony Królowej Maryi i Jezusowi Miłosiernemu, więc bądźmy patriotami, a zwłaszcza modlącymi się i praktykującymi katolikami, nie tylko od niedzieli do niedzieli, na tygodniu także.. słuchajmy zawsze w Sercu Słów Jezusa, a dojdziemy do Obiecanej Nagrody jaką jest Niebo...

zdjęcia kwiatów ostatnie zdjęcie z dzisiejszego dnia, przed chwilą zrobione kwiaty są wyprostowane

link do pieśni o Miłosierdziu

https://www.youtube.com/watch?v=q70sQX4SkEw

Czyny pięknego Miłosierdzia pokazują, nam Drogę, jaką mamy kroczyć, ja tą Drogą chcę Jezu iść, tylko poprowadź mnie...

poprowadź Drogą Cierpienia i Krzyża bo innej Drogi do Nieba nie ma, jest Drogą przez Krzyż, nawet łodygi kwiatów pokazują to przez położenie się na Krzyżu i dopiero dotykając Obrazu...

czyli

Droga Życia - KRZYŻ, CIERPIENIE - MIŁOSIERDZIE - Niebo NAGRODA... TAM MAMY SIĘ SPOTKAĆ OK???!!!!!!!

TO PIĘKNE JAK WTEDY JEZUS POKAZAŁ NAM SWOJĄ MOC I PIĘKNO.